Ο παππούς είχε γεράσει πολύ...

Γράφει ο Σπύρος Ζαχαρόπουλος,

Ο παππούς είχε γεράσει πολύ...

Τα πόδια του δεν τον πηγαίνουν, τα μάτια του δεν βλέπουν καλά, τα αυτιά δεν άκουγαν, δόντια δεν είχε και η τεχνητή οδοντοστοιχία δεν στεκότανε πλέον στο στόμα του.

Η ΗΧΏ.....

Γράφει ο Σπύρος Ζαχαρόπουλος,

Ένας χωρικός περπατούσε κάποτε με τον γιο του στα ορεινά μονοπάτια του χωριού τους. Ξαφνικά σε μια απότομη πλαγιά ο μικρός σκόνταψε γλίστρησε και έπεσε ένας δυνατός πόνος διαπέρασε το κορμί του.

Το όνειρο του τσοπάνη

Γράφει ο Σπύρος Ζαχαρόπουλος,

Ήθελα να `μουν φίλε μου ψηλά στο μοσκο πλάι

να ζήσω χρόνια αμέτρητα, να ζήσω μιλιούνια,

να `χω το μάτι του αϊτού και του λαγού το άκου,

να διαλαλώ το τι θα δω χειμώνα καλοκαίρι

εδώ ψηλά προς το σορό, στη ράχη στα καμάρια.